Spis treści
Rzemiosło to nie tylko praca z materiałem, ale przede wszystkim pasja i nieustanne dążenie do perfekcji. W dzisiejszym wywiadzie przyglądamy się sztuce tworzenia noży oraz dedykowanych im skórzanych opraw. Zapraszamy do rozmowy z Krzysztofem, rzemieślnikiem, który z niesamowitą precyzją łączy stal i skórę, tworząc unikalne, w pełni funkcjonalne narzędzia.
Jaka jest twoja supermoc?
Jestem nożownikiem-amatorem. Określenie „knifemaker” pozostawiam twórcom z krajów anglojęzycznych.
Jak to się zaczęło? Skąd wzięła się ta pasja?
Bronią białą i wszelkimi ostrymi narzędziami interesowałem się od dziecka, przez co trafiłem na studia historyczne o profilu historia wojskowości.
Kiedy odkryłem świat ręcznie tworzonych noży, nie wyobrażałem sobie, aby kupić kolejny seryjny egzemplarz. Z czasem stwierdziłem, że mógłbym samodzielnie zrobić nóż dokładnie taki, jakiego potrzebuję – i tak znalazłem się w miejscu, w którym jestem dziś.
Jaki był twój pierwszy projekt?
Moim pierwszym projektem był NDK 17, nóż rosyjskich komandosów. Jego niecodzienny wygląd zaintrygował mnie do tego stopnia, że zacząłem zgłębiać jego historię i w końcu musiałem go wykonać.
Skąd czerpiesz inspiracje do projektów?
Inspirację czerpię z życia. Staram się, aby moje noże były wygodne i maksymalnie sprawdzały się w zadaniach, do których zostały stworzone. Nie są to jeszcze arcydzieła sztuki użytkowej, jak u niektórych twórców, ale może kiedyś...
Jakie są dla Ciebie dwa niezastąpione narzędzia, bez których nie wyobrażasz sobie pracy?
Przede wszystkim chęć do pracy – gdybym nie lubił tego, co robię, byłaby to tylko kara. A drugie? Oczywiście szlifierka taśmowa, która znacznie przyspiesza pracę.
Jak przebiega proces twórczy (czy masz jakieś rytuały, własne rozwiązania)?
Nie mam szczególnych rytuałów, chyba że za taki uznać poranną kawę, przy której obmyślam plan dnia.
Jak tworzysz skórzane pochwy do swoich noży?
Oprawa noża jest równie ważna co sama głownia. Do szycia pochew wykorzystuję wyłącznie skórę garbowaną roślinnie o grubości 3 mm lub 4 mm. Taka skóra doskonale poddaje się formowaniu na mokro i z czasem pięknie, naturalnie ciemnieje. Często ozdabiam powierzchnię, używając noża obrotowego do wycinania wzorów. Jeśli chodzi o wykończenie krawędzi, stosuję sprawdzony środek Tokonole oraz wygładzam je za pomocą drewnianej polerki (wood slicker). Całość zszywam ręcznie mocną nicią poliestrową, stosując klasyczny ścieg siodlarski.
Projekt, z którego jesteś najbardziej dumny
Najbardziej dumny jestem z noża, w którym wszystko podobało mi się od A do Z, mimo że kilka rozwiązań zastosowałem po raz pierwszy w swojej pracy. Użyłem do niego wymagających materiałów, a moją satysfakcję spotęgowała reakcja klienta, który był bardzo zadowolony z efektu końcowego.
Z Krzysztofem można skontaktować się na jego profilu: Krzysztof na Facebooku.
